TRUST...

ศูนย์ชุมชนอัมพวาlเรือนแถว วิถีชิวิต สายน้ำ

งานนี้เป็นงานชิ้นที่เรียกว่าแปลกใหม่ครับเพราะพึ่งจะเป็นโปรแกรมใหม่ที่บรรจุเข้ามา จากการตระหนักถึงคุณค่าของวัฒนธรรมพื้นถิ่นที่มีแต่จะสูญหายไปเรื่อยๆ แต่กลับมีชุมชนอยู่ชุมชนหนึ่งที่ไม่ได้ปล่อยให้เวลากลืนกินเอาเอกลักษณ์ ไมตรีจิตวิถีชิวิตแบบไทยไปแต่กลับผสานกลมกลืนเอาของเก่ากับของใหม่ไว้ด้วยกัน(พูดก็พูดเถอะครับสังคมสมัยนี้คิดว่าของใหม่น่ะดีกว่าของเก่า แต่ถ้าดูลึกๆแล้วของเก่าเนี่ยเป็นต้นกำเนิดของๆใหม่นะครับภูมิปัญญาหลายอย่างของเราถูกต่างชาตินำเอาไปประยุกต์แล้วก็เอากลับมาขายให้เราจนเราคิดว่านี่เป็นของใหม่ที่บ้านเราไม่เคยมี ที่ไหนได้เรานี่ละคนต้นคิดละครับ)ที่แห่งนี้ก็คือชุมชนอัมพวา เมืองสองน้ำแห่งจังหวัดสมุทธสงครามน่ะเอง

เอาละครับเรามาดูตัวชิ้นงานกันเลยดีก่า งานนี้เป็นงานที่ต้องการส่วนพื้นที่การใช้งานที่เยอะครับ เป็นงานชิ้นแรกที่ทำนอกกรุงเทพและก็เป็นชิ้นแรกที่ต้องศึกษารูปแบบสถาปัตยกรรมในบริเวณชุมชนนั้น ขึ้นชื่อว่าศูนย์ชุมชนก็ต้องใหญ่เป็นที่เชิดหน้าชูตาของคนในชุมชน เป็นสถานที่ที่เป็นศูนย์รวมของคนในชุมชนในทุกๆโอกาสเลยก็ว่าได้ และก็เป็นส่วนประสานงานให้กับนักท่องเที่ยวที่มาเที่ยวในชุมชนครับ เพราะในตอนนี้ชุมชนอัมพวากำลังบูมในเรื่องการท่องเที่ยวพักแรมแบบโฮมสเตย์ครับ ส่วนมากเค้าจะไปดูหิ้งห้อยกันหลังหน้าฝนน่ะครับ งานชิ้นนี้ต้องบอกเลยครับว่าออกแบบมาให้หวือหวาไม่ได้เพราะเดี๋ยวถ้าเกิดไปสร้างในชุมชนแล้วคนในชุมชนช๊อคตายกันพอดี (ก็จินตนาการเอาสิครับมีอาคารรูปทรงเหลี่ยมๆ หรือแหลมๆคล้ายสัตว์ประหลาดไปตั้งอยู่แถวนั้นที่รายล้อมไปด้วยเรือนไทยไม้แบบโบราณมันจะเข้ากันไหมเนี่ย) แต่ก็ใช่ว่าจะทันสมัยซะไม่ได้เลยนะครับ โลกเรามันต้องของเก่ากับใหม่ไปด้วยกันครับถึงจะดี จะสังเกตจากผมได้ใส่องค์ประกอบรูปแบบสมัยใหม่เข้าไปหลายชิ้นเหมือนกันครับ ( เช่น ฟินบังแดดไงครับดูง่ายๆ )หลังดาก็ทรงจั่วครับจะได้ดูเป็นไทยๆ เข้ากับสถาปัตยกรรมแถวๆนั้น

แบบขั้นที่ 1

แบบอันนี้ตัดด้วยโฟมก็เพราะจะได้ง่ายต่อการแก้ไขดึงเข้าดึงออกครับ แบบอันนี้บอกได้คำเดียวครับว่าใช้ไม่ได้เลยจารย์เห็นปุบก็โยนมาให้คิดใหม่ปัปเลยครับ

แบบขั้นที่ 2

แบบอันนี้ทำการจัดหมู่เรือนให้เอียงองศาที่ไม่ทำกันจุดประสงค์ก็เพื่อมุมมองครับ ไม่ให้ตัวแบบดูนิ่งเกินไป(สมมติให้ไปเดินในถนนตรงแด่วกับถนนที่ยึกยือๆเป็นงูถนนที่ยึกยือเนี่ยจะให้มุมมองแล้วความสวยงามรวมถึงบรรยากาศที่น่าสนใจกว่าถนนตรงอย่างแน่นอน เช่นถนนเยาวราชไงครับ )อาจารย์เห็นก็ชอบเลยครับ บอกว่าจัดหมู่เรือนได้สวย แบบก็เลยผ่านฉลิวไปสู่การพัฒนาในขั้นต่อไปได้เลยครับไม่ต้องเสียเวลาไปแก้แบบ อิอิ

แบบขั้นที่ 3

พัฒนามาจากขั้นที่ 2 ครับ ในส่วนนี้ได้ปรับปรุงในส่วนทางเข้าในดูลงตัวมากขึ้น เพิ่มลานอเนกประสงค์บนที่จอดรถด้านซ้ายแล้วก็กำแพงในบางจุดเพื่อช่วยในเรื่องของมุมมองครับ มาถึงขั้นนี้ผมได้เริ่มทำงานออกแบบลงลึกในส่วนของ detail ต่างๆของตัวอาคารเช็คระยะกับไซต์ก่อสร้างจริงเพื่อจะได้เขียนแบบต่อไปครับ

แบบขั้นสุดท้าย

ในที่สุดแบบโมเดลจริงก็เสร็จเรียบร้อยครับ เกือบทำไม่ทันแน่ะครับเพราะเวลงมีน้อยจริงๆ หลังจากที่ได้พิจารณาดูแบบที่เสร็จแล้ว บางส่วนก็รู้สึกออกมาดูดีกว่าที่คิดไว้เยอะบางส่วนก็ยังไม่พอใจเอาซะมากๆเลย แต่ก็เอาเถอะต้องส่งแล้วนี่ครับทำไงได้ละ

ด้านหลังครับจะเห็นลานเอนกประสงค์ขนาดใหญ่

รูปด้านด้านนี้ละครับยังไม่พอใจสักเท่าไหร่ ในส่วนของช่องเปิดกับส่วนทึบตันของกำแพงครับ

ส่วนของเรือนฝึกสอนอาชีพครับ

อาคารหลังนี้เราจะเห็นส่วนที่เป็น TRUSS ครับ(ที่เป็นรูปฟันปลาน่ะครับ)เนื่องจากเป็นโถงเอนกประสงค์ที่ต้องการพื้นที่การใช้งานที่โล่งกว้าง ไหนๆก็ใช้ TRUSS แล้วก็เลยโชว์มันให้เห็นจากข้างนอกซะเลยครับ นอกจากนี้ยังช่วยให้แสงผ่านลอดตามช่องระหว่างโครง TRUSS เข้าสู่ภายในได้มากขึ้นอีกด้วย ไอ้โครงสร้างนี้ต้องเลือกอยู่นานเหมือนกันครับเพราะ TRUSS มีหลากหลายชนิดต้องเลือกชนิดที่ดูแล้วเข้ากับความเป็นไทยไม่หวืหวาเกินตอนแรกกะจะใช้โครงแบบวัดไทยเหมือนกันครับ แต่ลองมาเขียนดูแล้วคิดว่าไม่น่าจะสวย เผลอๆจะรู้สึกอัดอักมากขึ้น(ในความคิดของผมอะนะ)

รูปด้านด้านนี้ผมชอบที่สุดเลยครับ มันดูลงตัวในองค์ประกอบเอาซะมากๆเลย ส่วนที่เห็นเป็นกำแพงนั่นคือห้องน้ำครับ เลยค่อนข้างมิดชิด

ส่วนของทางเข้าจากด้านหน้าครับมีสะพานไม้ทอดผ่านสระน้ำไปสู่ตัวอาคารครับเป็นอีกส่วนหนึ่งที่ใช้เวลาคิดนานมากครับกว่าจะออกมาในรูปแบบนี้เนื่องจากต้องคิดเรื่องมุมมองที่เห็นจากถนนต้องสบายตา เข้าไปแล้วไม่รู้สึกอึดอัด